Medycyna

Kwas acetylosalicylowy i inne niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), takie jak ibuprofen, naproksen, indometacyna, su-lindak, tolmetyna i piroksykam. Są to leki pierwszego rzutu w leczeniu tocznia, wystarczające do opanowania objawów łagodnej postaci choroby. NLPZ zmniejszają ból hamując syntezę prostaglandyny, substancji biorącej udział w procesie zapalnym. Leki te mogą powodować podrażnienie błony śluzowej żołądka i powstanie wrzodów, dlatego należy je przyjmować podczas posiłków, a czasami z lekami zmniejszającymi wytwarzanie soku żołądkowego. Nawet jeżeli nie przyjmujesz żadnego z tych leków z powodu bólów, lekarz może zalecić ci codzienną małą dawkę kwasu acetylosalicylowego, aby zmniejszyć ryzyko powstania zakrzepów, które mogłyby doprowadzić do zawału mięśnia sercowego i udaru w przebiegu tocznia, Leki antymalaryczne, np. hydroksychlorochina, są pomocne w leczeniu tocznia, gdyż osłabiają układ odpornościowy. Przede wszystkim zapobiegają zmianom skórnym i bólom stawowym. Może upłynąć od 2 do ó miesięcy, zanim będzie widoczny efekt ich działania; zwykle ustępują wieczorne stany podgorączkowe. Leki te mogą powodować uszkodzenie narządu wzroku u niewielkiego odsetka pacjentów, toteż każdy, przyjmujący je dłuższy okres, wymaga kontroli okulistycznej raz na 3-6 miesięcy. Doustne kortykosteroidy, np. prednizon i rnetyloprednizolon, są syntetycznymi pochodnymi korryzonu (jednego z hormonów steroidowych organizmu). Zmniejszają stan zapalny, osłabiając układ odpornościowy. Steroidy są często podstawą leczenia pacjentów, u których w wyniku tocznia doszło do zajęcia nerek, wystąpiły powikłania ze strony układu krwiotwórczego i zaburzenia neurologiczne. Nie są jednak pozbawione objawów niepożądanych, do których m.in. należą: zwiększenie masy ciała oraz niniejsza odporność na zakażenia. Z tego powodu należy je przyjmować przez określony czas, w najmniejszej skutecznej dawce i najlepiej co drugi dzień. Ponieważ długotrwałe przyjmowanie steroidów zwiększa ryzyko osteoporozy, leczenie powinno się codziennie uzupełniać preparatami wapnia. W razie odstawienia steroidów dawkę leku należy zmniejszać powoli przez kilka tygodni lub miesięcy, ponieważ zbyt raptowne odstawienie leku może doprowadzić do zaostrzenia tocznia lub wystąpienia zagrażającej życiu ostrej niewydolności nadnerczy. Steroidy o działaniu miejscowym, takie jak kremy i maści z hydrokortyzonem, mają słabsze działania uboczne w niż doustne steroidy i leczą zmiany skórne. Nie należy ich stosować dłużej niż 2 tygodnie.