Medycyna

Decyzja o rozpoczęciu leczenia zależy od rodzaju i nasilenia tików, ich przyczyny oraz stopnia, w jakim utrudniają one normalne funkcjonowanie chorego. Łagodne tiki u dzieci zwykle ustępują samoistnie i na ogół nie wymagają leczenia. Chorym z tikami prostymi, które nasila lęk, podaje się, niekiedy przez krótki okres, leki uspokajające, np. benzodiazepiny, takie jak diazepam. Jednocześnie zaleca się psychoterapię, która rnoże pomóc rozwiązać problem leżący u podstawy choroby. Haloperydol, stosowany wleczeniu zespołów psychotycznych, jest skuteczny w leczeniu zespołu Gillesa de la Tourette'a u 80% chorych. Niestety, po odstawieniu leku objawy powracają. Poza tym ma on poważne skutki uboczne: senność, obniżenie sprawności intelektualnej, objawy przypominające chorobę Parkinsona. Bezpieczniejszym lekiem niż haloperydol jest klonidyna. Lek ten, stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, hamuje przewodzenie pewnych impulsów nerwowych. Według niektórych badań pomaga on 40-70% chorych. Chorych, którym nie pomogły haloperydol i klonidyna, rnożna próbować leczyć pimozydem, stosunkowo nowym lekiem. Jego działanie polega na hamowaniu receptorów dopaminergicznych w mózgu (dopamina jest jedną z substancji neuro-przekaźnikowych). Objawy uboczne stosowania pimozydu są podobne do obserwowanych podczas leczenia haloperydolem. Nie określono jeszcze jego działania u dzieci do 12. roku życia. Próby opanowania tików przez świadome ich hamowanie mogą nawet nasilić ruchy mimowolne. Lepszą metodą jest identyfikacja czynnika stresogennego, który je nasila, następnie próby jego zwalczenia bądź nauka ćwiczeń pomagających w radzeniu sobie ze stresem. Pomóc może też włączenie się pacjenta i jego rodziny do zajęć w specjalnych grupach terapeutycznych. Mimo że choroba ta nie ma wpływu na inteligencję pacjenta. może znacznie utrudnić choremu naukę oraz zaburzyć procesy myślowe.