Medycyna

Posługiwanie się sprzętem używanym w czasie resuscytacji zostało omówione wcześniej. Zajmiemy się teraz jego konserwacją i przygotowaniem do ponownego użycia. Rurki ustno-gardłowe i intubacyjne zaraz po użyciu powinny być myte wodą z mydłem. W celu usunięcia wydzieliny z ich wnętrza należ-' używać odpowiedniej wielkości szczoteczek stosowanych do mycia. Rurki po dokładnym wypłukaniu w dużej ilości bieżącej wody należy umieścić w preparacie Sterinol na co najmniej 12 godzin. W czasie tego postępowania należy uważać, żeby żaden z używanych płynów nie dostał się do wnętrza balonika kontrolnego i uszczelniającego rurki intubacyjnej. Najlepiej jest w tym celu zamknąć przewód balonika odpowiednią zatyczką. Tak przygotowane rurki należy przechowywać w sterylnej serwetce. Nie ma potrzeby powtórnego ich wyjaławiania nawet pokilku dobach przechowywania, nie chodzi bowiem o zachowanie całkowitej jałowości, ale o ochronę przed przypadkowym zanieczyszczeniem. Zastawkę Rubena należy rozkręcić i zarówno jej wnętrze^ jak i płatki zastawek ostrożnie umyć wodą z mydłem, a następnie przetrzeć spirytusem. Podobnie trzeba postąpić z łopatką laryngoskopu. Zarówno worek Ambu, jak i zastawka wlotowa nie wymagają każdorazowego mycia, gdyż nie stykają się z powietrzem wydechowym, które przez zastawkę Rubena jest w całości usuwane poza worek. Cewniki używane do odsysania po umyciu w wodzie z mydłem należy włożyć do preparatu Sterinol. Natomiast rury karbowane i maski twarzowe wystarczy po takim umyciu pozostawić do wyschnięcia. Ponieważ w sytuacji stresowej, jaką jest reanimacja, nie ma czasu na sprawdzanie prawidłowości działania sprzętu, dlatego powinno to byt robione wcześniej, a sprzęt znajdujący się w zestawie reanimacyjnym musi być gotowy w każdej chwili do użytku.